شيخ - ره - گفته : نه همانا خيال آور است و اين گفته برخى شافعيه است ، شافعى گفته : حقيقت دارد . و پيروان ابى حنيفه گفتند : اگر بوسيله چيزى باشد كه بتن جادو شده رسد مانند دود و بخار رواست كه در او اثر كند به كشتن و بيمارى يا جدائى زن و شوهر و منع از وطى يا دشمن شدن با هم يا دوست شدن ولى اين اثرها بىرسيدن چيزى بتن جادو شده روا نيست و صحت ندارد . و آنگاه دليل آوردن هر دو جانب را از آيه « يُخَيَّلُ إِلَيْهِ » و سورة الفلق ، ياد آورده و گفته : جمهور از عايشه روايت كردند كه پيغمبر صلّى اللَّه عليه و آله جادو شد تا اينكه ميديد كار نكرده را كرده و روزى بوى گفت بنظرم خدا پاسخ مرا داد و دو فرشته آمدند و يكى سمت سرم نشست و يكى نزد پاهايم و گفت : درد اين مرد چيست ؟ و او پاسخ داد جادو شده ، گفت : چه كسى جادوش كرده ؟ گفت : لبيد بن اعصم يهودى در شانه و موى دم شانه در پوست گل خرما در چاه ذى ازوان ، بخارى آن را روايت كرده . و در اين حديث جادو را ثابت كرده . اين گفته نزد من باطل است و روايات ضعيف است بويژه روايت عايشه ، چون محال است كه جادو در پيغمبران عليهم السّلام درگيرد ، سپس گفته : اگر جادو حقيقت باشد همانست كه در عرف جادو باشد وانگه دو داستان نجاشى و زن جادوگر را نقل كرده و گفته اينها و مانند آنها چون بستن شوهر از زن كه نتواند او را بكند جادوى مورد اختلاف است ، ولى دعا خواندن بر غش كرده تا به شود در اين حكم در نيايد . و آن جادو نزد من بيهوده است و ياوه و از خرافات . شهيد رفع در دروس گفته : حرام است كهانت و جادو با گفتن و نوشتن و طلسم و دود با گياهان اختران و رياضت كشيدن و صورت‌گرى و گره زدن و دميدن و قسم‌ها و وردهاى نامفهوم و زيان رساندن به ديگران ، و تسخير فرشته و پرى و ديو در كشف نهان و درمان بيمار از جادو و هم تسخير ارواح بوسيله وسيط مانند